BERGENANG MATA PERDANA MENTERI MEMBACA SURAT PELAJAR INI

Datuk Seri Najib Tun Razak terharu apabila menerima surat tulisan tangan daripada seorang pelajar yang tergolong dalam kategori orang kurang upaya (OKU), Faiz Alian Mohd. Zamre yang memberi penghargaan kepada kerajaan kerana membantunya dari segi kewangan menerusi Yayasan Peneraju Pendidikan Bumiputera.

Rasa terharu itu diluahkan Perdana Menteri menerusi status terbaharu di akaun Facebook dan Twitter miliknya dengan turut memuat naik surat tersebut.

Jelas Najib, beliau masih mengingati Faiz Alian kerana pernah berjumpa dengan pelajar itu pada 2015, dan mendapatinya seorang yang cerdik serta gigih dalam mengharungi segala cabaran.


“Terharu saya membaca surat tulisan tangan daripada Faiz Alian, anak muda kelainan (kurang) upaya yang dibesarkan seorang ibu tunggal yang bekerja sebagai pembantu restoran di Kota Bahru.

“Alhamdulillah, berkat kesungguhan, dia berjaya mencatatkan keputusan cemerlang 10A dalam PT3 dan terbaharu ini keputusannya di tingkatan lima juga amat memberangsangkan. Saya doakan yang terbaik untuk Faiz Alian dalam peperiksaan Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) dan saya yakin dia mampu berjaya cemerlang, insya-Allah,” kata Najib dalam statusnya malam ini.

Najib mengucapkan terima kasih kepada Faiz Alian dan ramai lagi penerima manfaat daripada Yayasan Peneraju Pendidikan Bumiputera yang menghantar surat kepadanya.

“Kami tak akan pernah lupa mahupun leka daripada menunaikan tanggungjawab menghulurkan bantuan kepada mereka yang memerlukan.

“Usaha kerajaan untuk menaikkan daya saing dan taraf ekonomi bumiputera akan kita teruskan dan insya-Allah, saya akan kongsikan kisah penerima manfaat dan pelan seterusnya dalam ucapan saya mengenai Transformasi Ekonomi Bumiputera esok,” katanya.

Dalam surat berkenaan, Faiz Alian yang merupakan anak sulung daripada lapan adik-beradik berkata, walaupun keluarganya hidup dalam keadaan serba kekurangan, namun hasil bantuan Yayasan Peneraju Pendidikan Bumiputera telah membolehkan dia belajar dengan selesa tanpa perlu memikirkan masalah kewangan dihadapi.

“Saya akan mencuba sedaya-upaya untuk mendapatkan keputusan yang cemerlang dalam SPM 2017 bagi membanggakan kedua ibu bapa saya, sekali gus membalas jasa baik pihak Yayasan Peneraju Pendidikan Bumiputera,” katanya di dalam surat tulisan tangannya itu. - UTUSAN ONLINE




Terharu saya membaca surat tulisan tangan daripada Faiz Alian, anak muda kelainan upaya yang dibesarkan seorang ibu tunggal yang bekerja sebagai pembantu restoran di Kota Bahru. Saya masih ingat lagi ketika berjumpa dan bersembang dengannya pada tahun 2015 yang lalu, betapa beliau seorang yang cerdik dan gigih dalam mengharungi segala ujian dan cabaran.

Alhamdulillah, berkat kesungguhan, Faiz berjaya catat keputusan cemerlang 10A dalam PT3, dan terbaru ini keputusannya di Tingkatan 5 juga amat memberangsangkan. Saya doakan yang terbaik untuk Faiz dalam peperiksaan SPM, dan saya yakin Faiz mampu berjaya cemerlang, Insya-Allah.

Terima kasih kepada Faiz, dan juga ramai lagi penerima manfaat daripada Yayasan Peneraju Pendidikan Bumiputera yang menghantar surat. Kami tak akan pernah lupa mahupun leka daripada menunaikan tanggungjawab menghulurkan bantuan kepada mereka yang memerlukan.


Usaha kerajaan untuk menaikkan daya saing dan taraf ekonomi Bumiputera akan kita teruskan, dan Insya-Allah, saya akan kongsikan kisah penerima manfaat dan pelan seterusnya dalam ucapan saya mengenai Transformasi Ekonomi Bumiputera esok.

JANGAN LAWAN TOKEY

Yang bulat tidak semestinya datang bergolek dan yang pipih tidak akan datang melayang ! Begitu pepatah yang sesuai untuk ANAK BAPAK, Mukhriz Tun Mahathir yang kalah dalam pemilihan UMNO beberapa tahun yang lalu.

Inilah dunia politik materialistik, Belajarlah naik ikut anak tangga, jangan turun ikut "helikopter" macam abang Non hang, suka lawan Tokey - akhirnya tersangkut kat sungai Buloh. Apa pun tak boleh. 

#KekalNajib

SATU BUKIT TIDAK BOLEH ADA DUA HARIMAU

Orang Cina percaya tidak boleh ada dua ekor harimau diatas sebuah bukit. Oleh itu admin yakin DAP dan Kit Siang akan waspada dalam hal ini dan berhati-hati menggunakan Harimau tua yang menumpang teduh dirumahnya. 

Manakala Tun Mahathir pula melihat anak Kit Siang Guan Eng bagaikan harimau  yang telah tercedera, bila-bila masa saja boleh dimatikan oleh lawan (SPRM). 

Ini satu peluang baginya untuk menonjolkan anaknya yang suam-suam kuku. Sudah tentu perkara ini tidak akan dibiarkan oleh Mat Sabu, Kit Siang dan Zizah yang sudah lama berdendam dengan Tun Mahathir. 

Justeru itu bagi menunjukkan taringnya masih tajam dan berbisa kepada kaum Cina,  DAP mengambil kesempatan menghala jari telunjuknya kepada MCA. Apa sahaja yang boleh dipersalahkan, semuanya ditujukan kepada MCA.

Untuk memperlihatkan diri mereka sebagai Hero kepada kaum Cina, DAP menuduh MCA sebenarnya telah sedia maklum bahawa RUU 355 akan dibentangkan pada sidang dewan yang lepas. 

DAP pada sidang dewan yang lepas malu besar apabila dibelasah teruk dengan ahli parlimen Melayu kerana membantah undang-undang Islam yang tujuannya untuk memperkasakan Mahkamah Syariah dan hakikatnya padahal tiada kaitan pun dengan DAP dan bukan Islam.

Kerana tidak dapat menahan gelodak amarah mereka, DAP mulalah meracau menuduh UMNO, MCA dan komponen Barisan Nasional yang lain berpakat dengan PAS bagi membenarkan RUU 355 dibentangkan.

Kita sudah tahu inilah taktik DAP dalam mengawal penyokong tegar mereka. DAP akan memainkan sentimen anti Islam, tapi apabila mereka duduk bersama-sama orang Melayu, mereka berlakon seolah-oleh mereka tidak menentang RUU 355.

Permainan jijik pemimpin DAP anak beranak ini sudah lama boleh dibaca. Tindakan Lim Kit Siang menentang RUU 355 telah membuatkan orang Melayu mulai sedar, cuak dan curiga terhadap penasihatnya, Lim Kit Siang dan DAP sendiri kerana secara terbuka menentang usaha menambah baik un­dang-undang Islam.

Oleh kerana itu DAP tiada pilihan melainkan terpaksa memilih MCA yang diterajui Datuk Seri Liow Tiong Lai sebagai ‘punching bag’. Justeru itu rakyat terutama kaum Cina perlu sedar dan kembali menyokong MCA dan Barisan Nasional kerana inilah kerajaan yang sentiasa menjaga memberi keadilan kepada semua kaum tanpa mengira agama atau bangsa. 

   

SATU BUKIT TIDAK BOLEH ADA DUA HARIMAU

Orang Cina percaya tidak boleh ada dua ekor harimau diatas sebuah bukit. Oleh itu saya yakin Kit Siang akan perkara ini dan berhati-hati menggunakan Harimau tua yang menumpang teduh dirumahnya. 

Manakala Tun Mahathir pula melihat anak Kit Siang Guan Eng bagaikan harimau  yang telah tercedera, bila-bila masa saja boleh dimatikan oleh lawan (SPRM). 

Ini satu peluang baginya untuk menonjolkan anaknya yang suam-suam kuku. Sudah tentu perkara ini tidak akan dibiarkan oleh Mat Sabu, Kit Siang dan Zizah yang sudah lama berdendam dengan Tun Mahathir. 

Seperti mana Tun mempunyai senjata rahsianya Azmin, Kit Siang dan Jijah juga mempunyai Rafizi yang boleh menjadi bom Atom kepada kepimpinan Azmin dan Tun Mahathir. 

Kita tunggu dan lihat bagaimana dan siapa yang akan memenangi peperangan rahsia mereka ini.   

Pemuda Selempang Merah 

SPAD KONSISTEN BENTERAS ULAT TIKET

Masalah ulat tiket tidak pernah selesai walaupun pelbagai usaha dan langkah yang pencegahan dan kuatkuasa dilaksanakan. Walaupun begitu "perang" terhadap kegiatan mereka tidak pernah berhenti. Kegiatan mereka bukan sahaja menyusahkan rakyat tetapi juga memberi imej buruk kepada negara.

Pelbagai taktik yang mereka gunakan untuk menipu orang ramai. Mereka bukan sahaja menjual tiket lebih dari harga yang sepatutnya bahkan menjual tiket yang tidak wujud. Kegiatan mereka juga menimbulkan salah faham rakyat terhadap penguat kuasaan yang telah dilaksanakan. 

Baru-baru ini SPAD berjaya menahan 3 lelaki yang menjadi ulat tiket dan ulat sapu di Johor dengan menawarkan  tiket dan perkhidmatan pengangkutan awam tanpa kuasa yang sah. Ketiga-tiga tertuduh didakwa mengikut Seksyen 205 (1) Akta Pengangkutan Awam Darat 2010 yang memperuntukkan hukuman denda tidak melebihi RM50,000 atau penjara sehingga lima tahun atau kedua-duanya. Mereka bertiga telah di dijatuhi hukuman tersebut selepas mengaku bersalah terhadap pertuduhan yang dibacakan. 

Orang ramai sewajarnya memberi kerjasama kepada pihak berkuasa dengan melaporkan kegiatan ini dari terus berleluasa. Suruhanjaya Pengangkutan Awam Darat (SPAD) mengingatkan orang ramai supaya tidak terpedaya dengan kegiatan penipuan ‘ulat tiket’ terutama pada musim cuti sekolah dan perayaan.

Dalam pada itu SPAD juga akan terus meningkatkan pemantauan dan mengambil beberapa tindakan tegas bagi membanteras kegiatan yang tidak bertanggungjawab ini. 

PKR BAKAL BERKUBUR, DAP PUTIH MATA - GATAL LAWAN PAS SAPA SURUH ?

BERMULA dengan Permatang Pauh, akhirnya seluruh kawasan Pas di negeri itu mahu memutuskan hubungan dengan PKR Pulau Pinang.

Ini menunjukkan Pas Pulau Pinang serius untuk memutuskan hubungan yang terjalin selama ini terutama ketika menghadapi Pilihan Raya Umum (PRU) 2008 dan 2013. Jika tidak ada sebarang pusingan U, Pas Pulau Pinang akan mengemukakan usul untuk memutuskan tahaluf siyasi atau kerjasama politik de­ngan PKR pada Muktamar Pas Ke-63 di Kota Sarang Semut, Kedah pada 27 April hingga 1 Mei ini. Semua 13 Kawasan Pas Pulau Pinang bersetuju membawa usul itu kerana PKR dilihat tidak menghormati Pas sebagai rakan sekutu mereka. Pas sudah tidak ada pilihan lagi apabila PKR mempunyai hubung­an kerjasama politik dengan DAP dan PAN (serpihan Pas). Persoalannya sejauh mana kerjasama di negeri lain terutama Selangor yang merupakan gabungan kerajaan DAP-PKR-Pas? 

Ketika ini kerajaan negeri itu berjalan seperti biasa apabila semua ahli majlis mesyuarat kerajaan negeri (Exco) Pas kekal, begitu juga jawatan lantikan politik lain termasuk pihak berkuasa tempatan, JKKK, ketua kampung dan syarikat berkaitan kerajaan (GLC).Sebelum ini, pemimpin DAP Selangor pernah mengeluarkan kenyataan supaya Pas me­ninggalkan semua jawatan dalam kerajaan negeri itu secara terhormat dan bermaruah sekiranya tidak mematuhi keputusan dasar kerajaan negeri yang dianggotai DAP dan PKR. Di Selangor, Pas dan DAP masing-masing memenangi 15 kerusi sementara PKR 14 dan BN 12. Mungkinkah kerjasama Pas-PKR akan kekal di negeri tertentu atas kepentingan politik? Dalam politik tidak ada kawan atau lawan. Apa sahaja boleh berlaku demi politik. Berban­ding di Pulau Pinang, Pas tidak mampu memainkan peranan sebagai komponen penting dalam kerajaan negeri.Ibarat melukut di tepi gantang. Menyelak kembali pencapaian Pas sebelum ini, Pas hanya menang satu kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN) iaitu Permatang Pasir yang terletak di kawasan Parlimen Permatang Pauh. Pas pernah menang kerusi DUN Sungai Dua (1978) yang ketika itu juga di kawasan Parlimen Permatang Pauh. Untuk rekod, pada PRU 1978, Pas memenangi kerusi Permatang Pauh sebelum Anwar Ibrahim mewakili BN pada PRU Ke-6 (1982) sehinggalah ke PRU Ke-9 dan kemudian disambung oleh isterinya Dr. Wan Azizah Wan Ismail pada PRU-10 hingga ke-13. Berikutan pendirian Pas memutuskan hubungan dengan PKR, sudah pasti Pas akan bertanding semula di Permatang Pauh serta kerusi-kerusi DUN yang disandang oleh PKR. Adakah Pas akan mengikut ke mana sahaja PKR dan PAN bertanding?


Semasa PRU lalu, Pas diperuntukkan enam kerusi DUN iaitu Penaga, Permatang Berangan, Sungai Dua, Permatang Pasir, Sungai Acheh dan Bayan Lepas. Di peringkat Parlimen pula, Pas bertanding di Kepala Batas dan Tasek Gelugor. Sebelum keha­diran PKR, Barisan Nasional (BN) sering berhadapan pertandingan dua penjuru dengan Pas, kadang-kadang tiga penjuru bersama DAP. Calon Pas dan DAP juga pernah bertembung di beberapa kawasan. Tanpa mengambil kira sebarang pusingan U, di Pulau Pinang, pertandingan tiga penjuru tidak dapat dielakkan di kebanyakan DUN dan Parlimen terutama kawasan majoriti Melayu sama ada melibatkan BN-Pas-PKR/PAN/PPBM. Mungkin juga pertembungan empat penjuru sekiranya tidak ada kata sepakat.

Begitu juga jika pembangkang lain seperti Parti Cinta MALAYSIA (PCM) dan serpihan DAP iaitu Parti Alternatif Rakyat (PAP) turut serta. Menyelak PRU lalu, kebanyakan kawasan di Pulau Pinang melibatkan pertembungan dua penjuru, BN dan pembangkang. Keadaan ini yang memberi kesan kepada BN apabila penyokong pembangkang bersatu menyokong calon tunggal pembangkang. Sebaliknya jika berlaku pertembungan tiga pen­juru, sudah tentu undi untuk pembangkang berpecah. Keadaan ini sedikit sebanyak mencemaskan pakatan pembangkang terutama PKR bagi kawasan majoriti Me­layu. DAP juga tentunya bimbang kerana majoriti yang dimenangi PKR bukanlah terlalu besar. Sebelum ini, penyokong Pas membantu kemenangan calon-calon PKR di kawasan Melayu. Begitu juga di kawasan majoriti bukan Melayu. BN akan selesa sekiranya penyokong UMNO tidak berganjak menyokong BN di samping penyokong Pas memberi sokongan padu kepada calon pilihan parti.

Meninjau kawasan yang dianggap majoriti Melayu atau peratusan pengundi Melayu yang tinggi, terdapat 16 daripada 40 kerusi DUN menjadi tumpuan BN (UMNO), Pas, PKR, PAN dan PPBM. Ketika ini, BN (UMNO) menguasai 10 kerusi, PKR (5) dan Pas (1). Majoriti mudah untuk memerintah Pulau Pinang ialah memenangi 21 kerusi sementara majoriti dua pertiga ialah 27 kerusi. Adakah pada PRU akan datang, UMNO mampu mengambil alih kerusi yang dimenangi PKR? Sekalipun memenangi semua kerusi yang diletakkan calon Melayu, BN tidak mampu berbuat apa-apa sekiranya rakan komponen se­perti Gerakan, MCA dan MIC gagal menyumbang sebarang kerusi. Adakah pertembungan tiga penjuru akan berlaku di kawasan yang majoritinya pengundi Cina? Jika ada, parti mana yang mampu mencabar DAP? Sudah dua penggal DAP menguasai kerusi yang ditandinginya walaupun satu ketika hanya menang satu kerusi.

Mampukah Parti Cinta Malaysia (PCM) dan serpihan DAP iaitu Parti Alternatif Rakyat (PAP) menggugat kedudukan DAP? Baru-baru ini PAP yang dipimpin oleh bekas Naib Pengerusi DAP, Zulkifli Mohd Noor mengesahkan akan bertan­ding semua 40 kerusi DUN dan 13 kerusi Parlimen di Pulau Pinang. Parti berbilang kaum itu mendakwa kerajaan DAP Pulau Pinang akan tumbang dalam PRU14 akibat kerakusan pembangunan di negeri itu. Berbaloikah tindakan PAP itu? Mungkin sekadar gimik politik. Mampukah PAP menan­dingi DAP yang lebih berpengalaman? Jika PAP benar-benar serius, pertandingan tiga penjuru tidak dapat dielakkan di kawasan yang dikuasai DAP. Cuma sejauh mana pengundi akan memihak kepada BN, DAP dan sama ada PCM atau PAP. Dalam situasi ini, adakah DAP bersedia melepaskan kerusi yang dimenanginya dalam mencatur pembahagian kerusi melibatkan PKR, PAN dan PPBM.

DAP menang semua 19 kerusi DUN yang ditandinginya dan perlu berhati-hati membuat percaturan untuk menyerahkan mana-mana kerusi kepada sekutunya. Mengikut kuota yang lepas, hanya ada 21 kerusi untuk diagihkan kepada ‘komponen’ Pakatan Harapan itu. Bersediakah DAP menghadapi risiko menyerahkan kerusinya? Mungkin untuk mengekalkan kuasa, DAP tidak akan mengorbankan kerusi yang dimenangi­nya kecuali parti itu yakin sekutunya akan menang walaupun dengan majoriti yang kecil. Ketika PRU lalu, DAP menang majoriti besar di semua kerusi. Jika di­selak keputusan lalu, PCM tidak mampu ‘menjentik’ calon DAP. Hanya Naib Presdien PCM, Heng Cheng Guan memperoleh 1,801 undi di kawasan Parlimen Batu Kawan yang dimenangi DAP de­ngan majoriti lebih 25,000 undi. Calon PCM lain yang bertanding di DUN sekadar memperoleh 25 hingga 115 undi. DAP tidak bimbang dengan PCM atau PAP tetapi gelisah apabila Pas meninggalkan PKR. Kekuatan PAN dan PPBM pula masih diragui.

UEC yang diperjuangkan Dong Zong

ISU UEC adalah isu tiga dalam satu. Penyelesaiannya memerlukan kefahaman tiga isu itu. Pertama, isu kepentingan bangsa Melayu dalam janji kemerdekaan yang belum ditunaikan. Kedua, isu dasar pendidikan yang tidak dikuatkuasakan dengan bijaksana, dan ketiga, isu Dong Zong yang tidak mahu mengikut arus dasar pendidikan dan pembinaan negara yang bersatu-padu atas asas bahawa usaha membinanya di dalam negara berbilang kaum mesti bermula dari bangku sekolah.

Sejak mula perjuangan kemerdekaan oleh nasionalis Melayu lagi bahasa Melayu adalah kepentingan warisan Melayu. Dalam perundingan kemerdekaan, bahasa Me­layu adalah buah catur penting, diterima dan dimaktubkan dalam Perlembagaan sebagai Artikel 152.

Perkara 152. Bahasa kebangsaan.


(1) Bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah dalam tulisan yang diperuntukkan melalui undang-undang oleh Parlimen.

Malangnya Perkara 152 telah diberi pentafsiran oleh pemimpin Melayu sendiri secara ambil mudah. Ia tidak ditafsirkan dengan mengambil kira kemahuan dan pe­ngorbanan orang Melayu semasa melepas hak mutlak ke atas Tanah Melayu. Orang Melayu yang menganggap diri bertuah mendapat kemerdekaan pada 1957 mahu mentafsirkan peruntukan itu sebagai tanda kejayaan; apa yang diperjuangkan dalam perundingan kemerdekaan telah dimakbulkan.

Orang Melayu menganggap dengan itu bahasa Melayu dalam negara merdeka kekal dikenali sebagai bahasa Me­layu, iaitu bahasa kebangsaan yang diguna sebagai bahasa rasmi dalam urusan negara, bahasa bagi tanah air orang Melayu yang dimerdekakan dengan banyak me­ngorbankan kepentingan orang Melayu, bahasa untuk pentadbir­an dan segala urusan di dalam negara sama ada yang rasmi atau bukan rasmi. Bahasa Melayu disebut-sebut sebagai bahasa rakyat jelata pelbagai kaum, namun pada hari ini jarang disebut.

Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) hari ini mendewakan bahasa kebangsaan. Peruntukan Perkara 152 berbunyi; “Bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu” hanya mempunyai satu matlamat yang jelas iaitu bahasa Melayu te­rus dikekalkan sebagai bahasa identiti negara Persekutuan Tanah Melayu yang merdeka dan bahasa Melayu berdiri sebagai bahasa kebangsaan sebagai mana bahasa Inggeris menjadi bahasa kebangsaan di United Kingdom atau bahasa Arab sebagai bahasa kebangsaan di Arab Saudi.

Di Singapura, bahasa Melayu disebut sebagai Bahasa Melayu, di Brunei bahasa Melayu disebut Bahasa Melayu.

Jiwa Melayu sudah lama didera apabila sekolah Melayu ditukar menjadi sekolah kebangsaan manakala sekolah Cina dan India kekal dengan nama sekolah Cina dan sekolah India. Sentimen yang diwarnai oleh pe­ngalaman dan harapan yang tidak menjadi itu telah mencorakkan pendirian bercelaru sebahagian orang Melayu apabila bersua dengan isu seperti UEC. Minda mereka terperangkap dan tidak dapat melihat masalah dengan jelas.

Isu kedua UEC ialah dasar pendidikan yang digubal pada awal kemerdekaan diketuai oleh Tun Abdul Razak Hussein mahu menggunakan dasar pelajaran dan pendidikan negara menjadi pembentung pembinaan negara bersatu-padu walaupun berbilang kaum. Matlamat itu kekal walaupun selepas Tun Razak ada pindaan di sana-sini mengikut selera menteri.

Orang Melayu mengharapkan dasar kerajaan untuk melihat bahasa Melayu dimartabatkan tetapi dasar pelajaran/pendidikan telah dilaksanakan oleh pemimpin Melayu sendiri mengikut selera masing-masing. Adakala tegas adakala longgar.

Orang Melayu yang telah gagal melihat bahasa Me­layu dimartabatkan sebagai bahasa yang bermain di bibir rak­yat jelata berbilang kaum mengharapkan sistem persekolahan menghidupkan bahasa Melayu sebagai warisan Melayu. Malangnya kepentingan bahasa Me­layu tidak dijaga. Dasar tidak dilaksanakan dengan bijaksana.

Isu ketiga ialah Dong Zong yang semakin lantang de­ngan perjuangan melawan arus nasional. Langkah Dong Zong yang jelas tidak menghiraukan kepentingan negara untuk memupuk penyatuan rakyat berbilang kaum seumpama gerakan ‘antinasional’ dalam erti kata tidak mahu patuh kepada aspirasi dan bimbingan kerajaan dalam perkara sistem pelajaran negara.

Kebelakangan ini Dong Zong pula nampaknya yang memberi syarat kepada kerajaan melalui saluran politik seolah-olah dunia sudah terbalik. Kerajaan sudah memberi laluan istimewa supaya bahasa Mandarin digunakan sebagai bahasa penghantar sekolah Cina, gunakanlah bahasa itu, majukanlah bahasa itu, tetapi sistem pelajaran negara perlu diakui mustahak dipatuhi dan cuba diikuti.

Itu namanya good citizenship. Menjadi tanggungjawab semua rakyat untuk menyesuaikan diri dengan dasar kerajaan. Dalam isu UEC, bukan sukar untuk menyesuaikan sistem yang dipilih oleh Dong Zong dengan sistem negara supaya negara ada hanya satu sistem pelajaran/pendidikan. Sikap Dong Zong yang mahu syarat mereka dipersetujui oleh kerajaan adalah luar biasa.

Justeru, kerajaan perlu berdiri teguh dan tegas atas dasar yang selama ini dipegang tetapi yang tidak mahu diterima oleh Dong Zong. Jangka masa peralihan perlu diberi kepada Dong Zong untuk mengambil langkah transformasi daripada sistem Dong Zong kepada sistem pelajaran negara tanpa menjejaskan kualiti prestasi.

Dalam masa sama, kerajaan perlu mengambil kesempat­an mempertingkatkan kualiti pelajaran supaya transformasi sekolah Cina tidak menjejaskan prestasi mereka. Masa tiga tahun adalah yang dicadangkan. Jika perlu masa itu boleh ditambah sedikit.

Pokoknya selepas itu, MALAYSIA perlu ada hanya satu sistem pelajaran. Masalah UEC ini tidak perlu dipanjangkan. Dalam pengurusan penyesuaian satu sistem dengan satu sistem yang lain adalah perkara biasa yang boleh dirancang untuk dilakukan dengan baik. Semua kepakaran dalam bidang berkaitan perlu digembleng untuk menjayakan transformasi ini secepat mungkin.

Ini adalah langkah positif yang boleh menghentikan perbalahan. Ini langkah the way forward. Tidak ada lagi helah bagi Dong Zong kerana penyelesaian ini adalah bagi kepentingan negara. Kerajaan mempunyai banyak bidang kuasa untuk bertindak terhadap mereka yang khianat terhadap rancangan dan dasar kerajaan.

Rahim Zain